Plastikowe butelki

Jak wspomniano powyżej, butelki plastikowe są zwykle wykonane z PET, PP, PC i PE. PE jest często określany jako LDPE (polietylen o małej gęstości) lub HDPE (polietylen o dużej gęstości). Poniżej sprawdzimy, jak każdy materiał wpływa na proces produkcji butelek.

PET (tereftalan polietylenu)
Politereftalan etylenu to termoplastyczny polimer, który może być nieprzezroczysty lub przezroczysty, w zależności od dokładnego składu materiału. Podobnie jak większość tworzyw sztucznych, PET wytwarza się z węglowodorów naftowych w wyniku reakcji pomiędzy glikolem etylenowym i kwasem tereftalowym. PET jest polimeryzowany w celu utworzenia długich łańcuchów molekularnych, co pozwala na późniejszą produkcję butelek PET.
Sama polimeryzacja może być skomplikowanym procesem i jest przyczyną wielu niespójności pomiędzy jedną partią wyprodukowanego PET a drugą. Zwykle podczas polimeryzacji powstają dwa rodzaje zanieczyszczeń: glikol dietylenowy i aldehyd octowy. Chociaż glikol dietylenowy na ogół nie jest wytwarzany w ilościach wystarczająco dużych, aby mieć wpływ na PET, aldehyd octowy może powstawać nie tylko podczas polimeryzacji, ale także podczas procesu produkcji butelek. Duża ilość aldehydu octowego w PET używanym do produkcji butelek może nadać napojowi dziwny smak.
Po wyprodukowaniu samego plastiku można rozpocząć proces produkcji butelki PET. Aby upewnić się, że tworzywo sztuczne nadaje się do użycia, po produkcji przeprowadza się liczne testy, aby sprawdzić, czy butelki są nieprzepuszczalne dla dwutlenku węgla (co jest ważne w przypadku butelek zawierających napoje gazowane). Inne czynniki, takie jak przezroczystość, połysk, odporność na pękanie, grubość i odporność na ciśnienie, są również uważnie monitorowane.

LDPE/HDPE (polietylen o małej i dużej gęstości)
Innego tworzywa termoplastycznego, polietylenu, używa się do produkcji formowanych z rozdmuchem dzbanków na mleko i wodę, butelek na detergenty, butelek po ketchupie, butelek ze sprayem i innych produktów. Zarówno LDPE, jak i HDPE można formować termicznie, rozdmuchiwać, formować wtryskowo itp. LDPE był jednym z pierwszych tworzyw sztucznych formowanych z rozdmuchem i dziś nadal jest używany do produkcji butelek wyciskanych, ponieważ ma wysoką ciągliwość w porównaniu z HDPE, ale mniejsza siła. HDPE jest używany do wielu form rozlewanych butelek. Materiał w swojej naturalnej postaci jest zwykle biały lub czarny i staje się półprzezroczysty po rozcieńczeniu do wymiarów butelek na mleko i tym podobnych. Dostawcy mogą dostosować recepturę, aby zwiększyć wytrzymałość na rozdzieranie, przezroczystość, odkształcalność, drukowalność lub inne parametry.
Polietylen składa się z pojedynczego monomeru, etylenu, co czyni go homopolimerem. LDPE jest amorficzny, podczas gdy HDPE jest krystaliczny, co odpowiada za większą ciągliwość LDPE i większą sztywność HDPE. Polietylen jest droższy od polipropylenu – najtańszego z tworzyw termoplastycznych – chociaż oba mają wiele wspólnych zastosowań.

PP (polipropylen)
Żywica polipropylenowa jest zazwyczaj nieprzezroczystym polimerem o małej gęstości, charakteryzującym się doskonałymi właściwościami termoformowania i formowania wtryskowego. W przypadku butelek konkuruje on przede wszystkim z polietylenem i może być przezroczysty do zastosowań przezroczystych, podczas gdy polietylen może być przezroczysty tylko, jak na przykład w dzbankach na mleko. Polipropylen nie dorównuje przejrzystością optyczną polimerom takim jak poliwęglan, ale radzi sobie całkiem nieźle. Jego niska lepkość w temperaturach topnienia sprawia, że ​​dobrze nadaje się do zastosowań związanych z wytłaczaniem i formowaniem, w tym rozdmuchem.
Więcej informacji na temat PP można znaleźć w naszym artykule na temat żywic polipropylenowych.

PC (poliwęglan)
Poliwęglany produkowane są poprzez polimeryzację bisfenolu A (C15H16O2) i fosgenu (COCl2). Jest to kosztowny materiał w porównaniu z innymi polimerami do produkcji butelek, dlatego jego zastosowanie ogranicza się głównie do wysokiej klasy butelek wielokrotnego użytku, takich jak butelki do karmienia piersią, te, które można znaleźć w dystrybutorach wody lub w warunkach laboratoryjnych. Materiał ma doskonałe właściwości optyczne i wytrzymałość, dzięki czemu nadaje się na butelki, które muszą prezentować swoją zawartość przez przezroczystość szkła, ale które muszą również wytrzymać wielokrotne, a czasem nieostrożne obchodzenie się z nimi. Materiał wytrzymuje wielokrotne pranie i nadaje się do sterylizacji w autoklawie.